Afgelopen donderdag (14 november) was ik samen met Nina, onze Product Owner, op het congres Future Fleet&Mobility Experience in Barneveld. Het was een flinke uitdaging om hier met het OV te komen, wat wij stiekem opmerkelijk vonden voor een congres over mobiliteit. Gelukkig zat het weer mee en konden we de wandeling van 25 minuten vanaf het station wel waarderen.

Het eerste praatje dat wij bijwoonden, werd gegeven door wetenschapsjournalist Diederik Jekel. Wat mij betreft was dit ook het meest interessante praatje van de dag. Hij vertelde dat we elke twee jaar meer data genereren dan in alle jaren ervoor! Deze exponentiële groei kunnen wij eigenlijk helemaal niet bijbenen, omdat de mens zelf zich ‘slechts’ lineair ontwikkelt. Iets wat leidt tot een grote uitdaging, ook in de mobiliteitsbranche. Door deze verschillen in groei kunnen we te weinig stilstaan bij de vraag of we alle ontwikkelingen eigenlijk wel willen opvolgen, en zo ja, op welke manier. Volgens Diederik was het de taak van alle aanwezigen op het congres om de verandering in de mobiliteit te beoordelen én om te zorgen dat mensen deze veranderingen overnemen. Het is aan ons om via emoties een connectie te maken met mensen om zo (nieuwe) doelen te behalen.

Randall van Poelvoorde en robot Pepper vertelden ook over de enorme groei in data die wij genereren. Volgens Randall leidde dit tot nog een stapje verder: een paradigmaverandering. Tegenwoordig hebben we computers waarbij we niet meer weten wat eruit komt, als we er iets instoppen. Dat is spannend, vooral wanneer onze auto’s steeds meer automatisch worden.

Het laatste praatje dat wij bijwoonden, was van Norbert van den Eijnden geweest. Hij vertelde dat de zelfrijdende auto waarschijnlijk nog wel een tijdje op zich laat wachten, ondanks dat er regelmatig gezegd wordt dat we er al bijna zijn. Hij noemde hierbij een quote van Nancy McKinstry: “Wij schatten nieuwe ontwikkelingen te snel in.” Hiermee wordt bedoeld dat zodra er een nieuwe ontwikkeling is, mensen heel snel denken dat er snel een nieuw product zal zijn, maar dat dit vaak niet zo is. Volgens Norbert moeten we dus nog even op wachten op de zelfrijdende auto, maar hij heeft er vertrouwen in dat de RoboCab, een taxi zonder bestuurder, in steden zijn opkomst gaat doen.

Na de afloop van het congres hoopte ik stiekem dat er nog een elektrische auto was waarin we ‘s middags een testritje hadden mogen maken, zodat we een lift naar het station hadden kunnen krijgen. Helaas waren die auto’s al op weg naar huis, dus zijn Nina en ik weer rustig 25 minuten terug naar het station gewandeld. En ik moet zeggen, dat vond ik veel fijner dan in de file waar we anders in hadden gestaan.